เด็กวัด

        วันนี้ ( 5 พ.ค. ) ได้มีโอกาสระลึกถึงความหลังเมื่อครั้งเป็นเด็กวัดอีกครั้งหนึ่ง…ซึ่งกิจกรรมในตอนนั้น ทุก ๆ เช้าเราจะต้องหิ้วถังพลาสติคและปิ่นโต เดินตามพระที่ไปบิณฑบาตร ได้มีโอกาสพบกับพ่อแก่แม่เฒ่าที่มาใส่บาตรอยู่เป็นประจำ จนในบางครั้งรู้สึกเหมือนกับเป็นญาติผู้ใหญ่ของเรา ในขณะที่ท่านเหล่านั้นก็มักจะเมตตาเราเหมือนกับลูกหลานคนหนึ่ง ซึ่งสังเกตุได้ว่า วันใหนที่เราไม่ได้มาบิณฑบาตรพอวันรุ่งขึ้นท่านก็มักจะถามด้วยความเป็นห่วงว่าเมื่อวานนี้ไปใหนมา เป็นอะไรหรือเปล่า? เราเองก็เหมือนกัน ถ้าวันใหนไม่เห็นท่านออกมาใส่บาตรก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่า ท่านป่วยไข้หรือว่ามีกิจธุระกันแน่ แต่ก็มักจะภาวนาว่าขอให้ท่านมีกิจจำเป็นจึงไม่ได้มาใส่บาตร ขออย่าให้ท่านป่วยไข้เลย หลายครั้งเหมือนกันที่ได้ทราบข่าวว่าท่านป่วยไข้ก็ได้แต่ขอให้ท่านหายในเร็ววัน
    การถ่ายบาตรในสมัยนั้นจะทำกันในมุมอับ เพื่อไม่ให้ประเจิดประเจ้อ โดยจะถ่ายข้าวใส่ในถังหลาสติค ส่วนกับข้าวและของหวานนั้น จะถ่ายจากสำรับที่ญาติโยมนำมาใส่บาตรใส่ลงในปิ่นโตเลย เมื่อถึงวัดก็จัดปิ่นโตถวายพระได้เลยไม่ต้องมาแกะถุงพลาสติคมากมายนัก
        แต่เดี๋ยวนี้ ยุคสมัยได้เปลี่ยนแปลงไป ความเจริญทางด้านวัตถุได้ทำให้ ญาติโยมเตรียมกับข้าวและของหวานใส่ในถุงพลาสติคไว้เรียบร้อยเลย ก็ทำให้สะดวกไปอย่าง แต่สิ่งที่ทำให้พระลำบากก็คือว่า ถุงกับข้าวและของหวานมักจะกินเนื้อที่ในบาตร เมื่อมีคนใส่บาตรเพียงคนสองคนก็ทำให้เต็มบาตร จึงต้องมีการถ่ายบาตรกันตลอดเวลา และทำให้ปิ่นโตกลายเป็นตำนานปะรำปะราที่คนมีอายุเก็บไว้เล่าให้ลูกหลานฟังว่า เมื่อก่อนนี้เด็กวัดถือปิ่นโตเดินตามพระบิณบาตร แต่เดี๋ยวนี้ถือถังพลาสติคแทน
       ที่เปลี่ยนไปอีกอย่างหนึ่งก็คือ การถ่ายบาตรในปัจจุบันพระจะเป็นผู้หยิบของมาใส่ลงในถังพลาสติคให้กับเราเอง ต่างจากเมื่อก่อนนี้ที่พระท่านส่งบาตรให้กับเราเลย ซึ่งการทำอย่างนี้อาจจะทำให้ญาติโยมบางท่านรู้สึกสบายใจ แต่คงยังมีอีกไม่น้อยที่คิดไปไกลว่าทำไมต้องถ่ายบาตรด้วย เอาไปเวียนขายหรือเปล่า ??? ฮ่ะ ๆ
       กลับมาถึงวัดก็ส่งถังให้กับแม่ชีและก็สาว ๆ ที่มาปฏิบัติธรรมแกะกับข้าวและของหวานใส่ในถ้วยชาม เตรียมถวายพระต่อไป
      ก็ให้รู้สึกคิดถึงความหลังครั้งกระนั้นว่า ใครใส่บาตรบ้าง? ป่านนี้ท่านเหล่านั้นยังจะมีชีวิตอยู่หรือเปล่าหนอ? ถ้ายังอยู่…สุขสบายดีหรือเปล่าหนอ? ถึงยังไง ก็ขออุทิศส่วนกุศลที่ได้ทำมาแล้วด้วยดีให้แก่ท่านเหล่านั้น นอกจากนี้ยังอุทิศส่วนกุศลให้แก่ทุก ๆ ท่านที่ใส่บาตรในวันนี้ด้วย เพราะว่า อาหารที่ท่านใส่บาตรในวันนี้ ทำให้เราได้มีชีวิตเพื่อทำความดี และปฏิบัติธรรมต่อไป ถ้าหากว่าทุกท่านเหล่านั้นตกไปอยู่ในที่ทุกข์ ก็ขอให้พ้นจากทุกข์ ถ้าท่านไปอยู่ในที่สุขก็ขอให้สุขยิ่ง ๆ ขึ้นไปเถิด…