ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา…

สุภาษิตจีนบทหนึ่งที่เข้ากับธรรมะได้ดี คือ "ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา"
เรื่องราวทุกเรื่องราวย่อม "เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป" เป็นธรรมดา
เรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตก็เช่นกัน ย่อมมีวันถึงจุดจบ
ต่างกันเพียงการจบลงนั้นจะเป็นเช่นไร…
 
หากเราได้เดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางเส้นนั้น
จุดจบสำหรับการเดินทางในครั้งนั้นก็มาถึง…
 
วันนี้ก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ชีวิตเราจะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น
การเดินทางในชีวิตฆราวาสจะสิ้นสุดลง
การเดินทางในเพศบรรพชิต จะเริ่มต้นขึ้น
จบฉาก "อยากทำ" มาเป็น "ชอบธรรม" เสียที
 
ก็ยังไม่รู้ว่า วันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร ???
เมื่อใดจะจบฉากบรรพชิต ???
หรือว่า เมื่อใดจะจบฉากชีวิต ???
แต่วันนี้เราก็เลือกทางเดินของเราเองแล้ว
ที่จะเดินทางเส้นนี้…
 
พระอาจารย์อำนาจสอนว่า "เราไม่รู้ว่าทำไมเราถึงมาเกิดเป็นอย่างนี้ ??
แต่เราควรจะมั่นใจว่า เมื่อตายไปแล้ว เราจะไปที่ใหน???"
 
ดังนั้นเราจึงควรสร้างเหตุ/ปัจจัย เพื่อที่จะมั่นใจได้ว่า เราจะไปต่อที่ใด
ไม่เช่นนั้นแล้ว เราก็มีชีวิตอยู่อย่างประมาท…
 
สองสามวันนี้ก็เที่ยวบอกกล่าวผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือว่าเราจะไปใช้ชีวิตในเพศบรรพชิตแล้ว
ทุกคนล้วนโมทนา และก็สนับสนุนเราเต็มที่ รวมทั้งแนะนำให้ตัดทางโลกไปเลย
 
เมื่อวานนี้ไปพบอาจารย์ประหยัดเพื่อเยี่ยมเยียนและบอกท่าน
ท่านไม่ได้ประหลาดใจแต่อย่างใด
อีกทั้งยังบอกว่า ตั้งแต่เล่าให้ฟังถึงครั้งที่ไปปฏิบัติธรรมที่ยุวพุทธฯ มาก็รู้แล้ว
ว่าเราจะเดินทางเส้นนี้ซักวัน รอเพียงแต่เวลาเท่านั้น
ดังนั้น วันนี้จึงไม่แปลกใจแต่อย่างใด…และก็คงถึงเวลานั้นแล้ว
โฆษณา