นักเรียน…นักปฏิบัติ

ในช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ได้สังเกตว่าตัวเองติดเพ่งอยู่…
 
เมื่อไปกราบหลวงพ่อปราโมทย์ ท่านก็แนะนำให้เลิกปฏิบัติในรูปแบบ และเปลี่ยนวิหารธรรมจากเดิมไปเป็นอย่างอื่น…
 
เป็นนึกคำว่า "พุทโธ" เล่น ๆ สบาย ๆ ไปเรื่อย ๆ หรือว่า ฟังซีดีของท่านก็ได้…
 
ท่านยังแนะนำให้เลิกเป็นนักปฏิบัติ…แล้วกลับมาเป็นนักเรียน…ที่คอยเรียนรู้ กายและใจของตัวเอง…
 
เรียนรู้ตามที่มันเป็นจริง และอย่าไปแทรกแซงมัน…คอยรู้คอยดูไปเฉย ๆ เท่านั้นพอ…
 
เมื่อกลับมาก็ยังไม่เลิก…เพราะคิดว่า ที่เราเพ่งเพราะ อยากปฏิบัติ…และก็เบื้องหลังของการอยากปฏิบัตินั้น จริง ๆ แล้ว
 
ยังมีปัญหาเรื่องอยากเลิกเพ่งด้วย…ก็เลยไม่หาย…และก็คิดว่า มันอยากเลิกเพ่งได้ มันก็ต้องหายได้…จึงได้ยังปฏิบัติในรูปแบบอยู่
 
และก็หมั่นสังเกตุดูว่า อาการมันเกิดขึ้นตอนใหน ตามที่ อ.สุรวัฒน์ แนะนำมา…
 
หลังจากปล่อยตัวตามสบาย และก็หมั่นสังเกตในขณะปฏิบัติตามรูปแบบ…
 
เช้าวันนี้ ก็หมั่นใจแล้วว่า…ตอนนี้ต้องเลิกนั่งตามที่พ่อแม่ครูบาอาจารย์แนะนำมา…
 
และคงต้องล้มกระดาน และเริ่มนับหนึ่งใหม่…
 
ไม่เป็นไร…แม้ว่าจะต้องนับหนึ่งใหม่อีกซักกี่ครั้ง…เราก็จะไม่ถอย…
 
ตราบใดที่ยังก้าวเดิน…ซักวันก็คงถึงเป้าหมายเอง…
 
เอ้า…เดินต่อไป…
โฆษณา

One thought on “นักเรียน…นักปฏิบัติ

  1. อย่างพี่ต่อ คงไม่ใช่แค่ล้มไม้กระดานหรอกค่ะ
    ต้องเป็นไม้ซุงขนาดช้าง 10 เชือกลาก…แซวเล่นนะคะ
     
    ก็ขอให้เป็นนักเรียนคนนี้ เรียนรู้จนบรรลุเป้าหมายสูงสุดทางธรรมนะคะ

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s