สมภาร

 วันเสาร์นี้ (21 พ.ค.) ได้ไปกราบพระอาจารย์ปราโมทย์มาอีกเช่นเคย
เสาร์นี้คนก็เยอะตามปกติของวันหยุด
ถ้าหากว่าต้องการส่งการบ้านจริง ๆ เราควรจะไปวันธรรมดา
แต่นี่เราแค่ต้องการไปฟังธรรมและก็หาสาเหตุว่า
"ทำไมเราจึงรู้สึกตัวได้ดีเมื่ออยู่ต่อหน้าพระอาจารย์ มากกว่าการฟังซีดีที่ได้รับแจกมา?"
 
วันนี้พระอาจารย์ปล่อยมุขเด็ดหลายช๊อต
จนเราปล่อยก๊ากออกมาดังเป็นพิเศษ
พอรู้สึกตัว มันก็หยุด และก็นึกถึง เมื่อครั้งที่เราไปครั้งแรก ๆ
เราไม่เคยแม้แต่จะยิ้มด้วยซ้ำไป ได้แต่กด ข่ม และก็เพ่งอย่างแรง
เพราะว่ายังปฏิบัติไม่เป็น ได้แต่ทำสมาถะ
จนเวลาล่วงเลยมาเกือบปี เราจึงได้รู้สึกตัวว่าติดเพ่งอยู่
และก็ใช้เวลาอีกนานโขทีเดียวกับการแก้เพ่งนี้
เราตะลอนไปทั่ว ทั้งหลวงพ่อกล้วย …ป้าใบ
และก็อาจารย์สุรวัฒน์ …ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จักอาจารย์มาก่อนเลย
จนสุดท้ายก็มาหลุดได้สำเร็จที่พระอาจารย์ปราโมทย์นั้นเอง
 
วันนี้มีแก๊กหนึ่งที่สะกิดใจเราเป็นพิเศษ
ก็เรื่องคำแปลของคำว่า "สมภาร" ซึ่งพระอาจารย์แปลว่า
"สม" คือ สะมะ ซึ่งแปลว่า "เสมอ"
กับคำว่า "ภาร" ก็คือ "ภาระ"
ดังนั้น คำว่า "สมภาร" ก็แปลว่า "มีภาระอยู่เสมอ ๆ" 
พระอาจารย์ก็เลยไม่ค่อยได้หยุดเลย…..ฮา ๆ
 
การเป็นสมภารจึงไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดีแต่อย่างใด
หลวงปู่พุทธอิสระถึงกับลาสิกขามาแล้ว เพราะไม่ต้องการเป็นสมภาร
เราก็เหลียวมองตัวเอง…ถึงไม่ใช่สมภาร แต่ก็มีภาระอยู่เสมอ ๆ
ที่ไม่รู้สึกเป็นภาระนั้น ก็เพราะได้รับคำสอนของพระอาจารย์ยงยุทธมานั่นเอง
ท่านบอกว่า "มันไม่ใช่ภาระ แต่มันเป็นหน้าที่"….
"ก็ทำไปตามหน้าที่ ให้ดีที่สุด อย่างเต็มกำลัง ได้เท่าใหนเอาเท่านั้น"
ไม่งั้นเราก็คงเหนื่อยหน่ายเหมือนกับหลวงพ่อเช่นกัน
 
ส่วนวันอาทิตย์ก็ไปโรงพยาบาลสงฆ์
ไปถวายปัจจัยพระอาพาธแทนอี้
ก็ดีเหมือนกัน…ได้เห็นว่า "ความเจ็บไข้นี้เป็นทุกข์อย่างยิ่ง"
ช่วงแรก ๆ ก็จิตตก รู้สึกหดหู่ และก็ได้แต่อธิษฐาน ขอให้ท่านเหล่านั้นหายเร็ว ๆ
พอจบช่วงหนึ่ง ท่านก็จะให้พรพร้อมกันครั้งหนึ่ง
เรานั่งรับพร เป็นสิบ ๆ  ครั้งเห็นจะได้
จนตอนท้าย ๆ จิตก็กลับมาแจ่มใสตามปกติ
ได้เห็นแววตาของท่านเหล่านั้น ที่ส่งแผ่ความเมตตามา
ทั้ง ๆ ที่ท่านเองก็ยังมีเวทนาจากอาพาธนั้น
เราก็ได้แต่สบตาแล้วก็อธิฐานในใจว่า ขอให้ท่านหายอาพาธโดยเร็วเถิด…
เฮ้อ ขออย่าให้เราต้องเจ็บป่วยไม่สบายหนักอย่างนี้เล๊ย….
 
อาทิตย์หน้าก็เข้าพรรษาแล้วซี…
แล้วพรรษานี้ เราควรจะลด ละ เลิก อะไรดีน๊อ???
 
 
 
โฆษณา