พิธี…วิธี

 
เสาร์ที่ผ่านมา (25 ส.ค.) มีโอกาสไปกราบพระอาจารย์ปราโมทย์อีกเช่นเคย
วันนี้คนล้นหลามเป็นพิเศษ…ไม่รู้ว่ามีโอกาสพิเศษอะไร?
แต่สำหรับเราแล้วการได้ไปฟังธรรมจากหลวงพ่อด้วยตัวเอง
ถือเป็นโอกาสพิเศษอย่างหนึ่ง….
วันนี้หลวงพ่อก็เทศน์ลึกซึ้งเป็นพิเศษจนหลวงพ่อเองก็ออกปากว่า
วันนี้คนที่มาฟังธรรมนั้นมีภูมิธรรมดี…ก็เลยเทศน์ตามคนฟัง…
เราก็สังเกตเห็นผู้คนที่มาวันนี้…ส่วนใหญ่หน้าตาผ่องใส
อิ่มเอิบจนเราก็แอบชื่นชมในภูมิธรรมของเค้าเหล่านั้น…
 
ขากลับจะต้องไปหาซื้อหนังสือที่ต้องใช้ทำงาน
ก็จึงเลยไปสยามพารากอน เพราะคิดว่า ร้านหนังสือที่น่าไปที่สุดสำหรับเรา
คงไม่มีที่ใหนอีกนอกจาก Kinokuniya อีกแล้ว
 
ไปถึงแทนที่จะเดินตรงไปยังแผนกหนังสือที่เราต้องการ
ก็อดไม่ได้ที่จะชำเลืองดูหนังสือธรรมะเช่นเคย…
และแล้วก็ไม่ผิดหวัง…โดยเล่มแรกคือ
"ความคิดนึก ชั่วขณะ…ที่ต้องรีบบันทึกไว้ก่อน แต่จะลืมเสีย"

  ซึ่งเป็นบันทึกของท่านพุทธทาส
  ส่วนเล่มที่สองและสาม ก็ของคุณวศิน อินทสระ
  คือ "คติชีวิต เพื่อชีวิตที่เติบโตและเข้มแข็ง"
  และอีกเล่มจำไม่ได้เพราะยังไม่ได้อ่าน
  ซึ่งเล่มที่สองนี้ตั้งใจไว้ตั้งแต่ได้ฟังสถานีวิทยุสังฆทานธรรม
  ที่เอามาอ่านออกอากาศเป็นตอน ๆ อยู่แล้ว
  ว่าจะต้องไปหาซื้อมาอ่านให้จบเล่มจะได้ไม่ต้องมาคอยนั่งรอฟัง…
  พอซื้อมาแล้วถึงได้รู้ว่า เค้ารวมจากเล่มเล็ก ๆ สี่เล่ม
  เราก็เลยไม่ต้องไปควานหาเล่มอื่นอีกให้เสียเวลา
 
  ก็ตามแบบฉบับของเราก็คือ ชอบไปยืนอ่านหนังสือ
  ก่อนที่จะตัดสินใจซื้อ…
  โดยเริ่มจาก "บันทึก…..
  พอเปิดอ่านไปถึงตรงที่ว่า
  "เรายังต้องทำพิธี ทั้งที่เราเชื่อมั่นในวิธี"
  ซึ่งโดนใจเรามาก…
 
  จากการที่เป็นเด็กวัดอยู่หกปีเต็ม
  และการเทียวไปวัดโน้นทีวัดนี้ที
จึงรู้จักความเป็นไปเป็นมาในวัดพอสมควร
รู้เรื่องพิธีการต่าง ๆ จนหมด…
บทสวดบางบทก็ฟังทุกวันจนจำได้แม่นยำ
อย่างบทให้พร เช่น ยะถาฯ สัพพี งี้…
 
พอถึงคราวตัวเองมีโอกาสทำบุญบ้าง
ก็จึงเลือกวัดและเลือกพระพอสมควร
จนหาวัดที่จะไปทำบุญด้วยยากซักหน่อย…
แต่ก็ยังพอมีเหลือให้ได้ทำบุญอยู่เรื่อย ๆ
จนมาเจอวัดชลประทาน…ได้เห็นปฏิปทาของหลวงพ่อปัญญา
และเลื่อมใสคำสอนและวิธีการของท่าน
จนทำให้เราเลิกยึดติดกับพิธีแล้วหันมาทำตามวิธีมากกว่า
อย่างเช่น การถวายสังฆทาน…
เรามักจะแนะนำพักพวกเพื่อนฝูง ให้เปลี่ยนจากถังสีเหลือง ๆ
เป็นสิ่งที่วัดที่จะไปทำสังฆทานยังขาดแคลนอยู่
เรามักจะอธิบายให้เค้าฟังว่า การถวายสังฆทานนั้น
เป็นการถวายที่ไม่เฉพาะเจาะจงว่าจะถวายให้พระรูปใดรูปหนึ่ง
แต่เป็นการถวายรวม ๆ เป็นของกลางของสงฆ์
เมื่อพระรูปหนึ่งรูปใดขาดสิ่งของ ท่านก็จะมาเอาที่กองกลางนี้เอง
ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องถวายด้วยถังเหลือง ๆ และก็พิธีอีกเป็นหางว่าว
 
โดยถ้าเป็นเรา…เราก็จะตั้งใจว่าจะถวายสังฆทาน
แล้วก็บริจาคเป็นเงิน โดยบอกว่าขอถวายสังฆทาน
หากพระคุณเจ้ารูปหนึ่งรูปใด ประสงค์สิ่งหนึ่งสิ่งใด
ขอได้โปรดแลกเปลี่ยนเอาตามสมควรเถิด แล้วก็ถวายท่านเข้ากองกลาง
ไม่มีการขอศีล…ไม่มีการกล่าวคำถวายที่เป็นพิธีเหมือนอย่างที่เค้าทำ ๆ กันอยู่
เราอาจจะไม่ใช่นักอภิธรรมตัวฉกาจ…จึงไม่ได้ยึดถือพิธีมากไปกว่าวิธี
หรือเราอาจจะเป็นแค่คนขวางโลกก็ได้…ใครจะรู้????
 
ที่เราทำเช่นนี้ก็เพราะว่า วัดเกือบทุกวัดยังขาดผู้บริจาคค่าน้ำค่าไฟ
บางวัดก็อาจจะขาดอย่างอื่น…ขึ้นอยู่กับวัด
ว่าจะเป็นวัดบ้าน วัดป่า วัดในเมือง วัดในต่างจังหวัด
แต่ถังสังฆทานนั้นก็มีกันอยู่พอสมควรแล้ว
ยิ่งวัดที่มีศรัทธาญาติโยมมาทำบุญเยอะ…ถังยิ่งมีมาก
จะเอาถังชนิดใหนล่ะ???…มีหมดเท่าที่เค้าจะมีขายกันในท้องตลาด..
และก็ของในถัง…จะเอาแบบใหนล่ะ? ของปราณีตเพียงใดก็มี!!!
ของที่คิดว่าไม่น่าจะมี และหายาก เช่น ของที่ขายในแบบขายตรงยังมีเลย
ยิ่งวัดที่มีคนไปถวายสังฆทานบ่อย ๆ ก็จะมีถังเหล่านี้มากเป็นพิเศษ
บางครั้งก็เก็บไว้จนของในถังเสียก็มี…
บางวัดที่ไม่ค่อยสะสมก็นำไปจ่ายแจกยังสาขาบ้าง
ยังวัดที่ขัดสนในต่างจังหวัดบ้าง
ครั้นจะเอามาขายเพื่อเอาเงินไปจ่ายค่าไฟ ก็เกรงชาวบ้านจะนินทา
และพาลเสื่อมศรัทธาไปเสียอีก
วัดก็เลยไม่มีเงินจ่ายค่าไฟ…ซึ่งวัดหนึ่งที่เราเคยไปบวชมา
ค่าไฟสูงมากกกกกก…ทั้ง ๆ ที่เราก็ช่วย ๆ กันประหยัดอยู่แล้ว
 
อีกพิธีหนึ่งซึ่งเราอาจจะขวาง ๆ โลกแต่ก็ยอมทำ ๆ กับเค้าไปก็คือ
การขอศีลไง…เราเห็นว่า เค้าขอกันเป็นพิธีแค่นั้นเอง
บางครั้งยังไม่ได้ออกจากวัดเลย ศีลที่รับมาเมื่อกี้นี้ก็ขาดเสียแล้ว
ส่วนตัวแล้วก็เชื่อพ่อแม่ครูบาอาจารย์ที่ว่า
ศีลของนักปฏิบัติก็คือ อินทรียสังวรศีล
ซึ่งเราคิดว่า คนทั่วไปก็น่าจะประพฤติปฏิบัติ มากกว่าการไปขอศีล
แล้วไม่ค่อยรักษาเสียอีก…ก็เลยไม่ค่อยได้ใส่ใจนัก…
ถ้าขัดไม่ได้ เลี่ยงไม่ได้…ก็ทำ ๆ ไป
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า…จะขวางโลกไปทำไม???
 
โฆษณา

4 thoughts on “พิธี…วิธี

  1. อิจฉาพี่มากเลยได้ไปกราบพระอาจารย์ปราโมทย์อีกแล้ว อิจฉาก็ให้รู้ว่าอิจฉาเนอะ
    ธรรมะลึกซึ้งอะไรน้อ ที่ท่านเทศน์ให้ฟังวันนั้น พี่เมตตาแชร์ให้คนที่มีภูมิธรรมน้อยๆแถวนี้เอาบุญหน่อยสิคะ 
    อนุโมทนาบุญหลายหลายคะพี่ 

  2. มิน่าล่ะ…ถึงขอบตาดำ…ที่แท้ก็อิจฉา…ตาร้อนนนนน นี่เอง…5555
     
    เอาไว้รอฟังจากซีดี นะนู๋…พี่จำมะได้เท่าไรนัก…บอกไปผิด ๆ จะเป็นบาปกรรมติดตัวเปล่า ๆ
     
    เอ้อ…มีข่าวดีมาบอก…วันพฤหัสฯ ที่ 30 ส.ค. นี้ อย่าลืมไปฟังธรรมจากพระอาจารยย์อำนาจ โอภาโส
    ที่ห้องสมุดบ้านอารีย์ ล่ะ เริ่ม 18.00 น  จ๊ะ 

  3. อนุโมทนา สาธุนะคะพี่
     
    ถ้ามีโอกาส ได้ถวายสังฆทาน
    ส่วนใหญ่ก็จะซื้อของมาจัดเองค่ะ
    ประมาณการณ์เอาของที่คิดว่า
    ทางวัดต้องได้ใช้แน่ๆ เช่น
    ใบมีดโกน น้ำยาล้างจาน เป็นต้น
    ไม่ค่อยนิยมซื้อเป็นถังเหลืองเหมือนกันค่ะ

  4. เออ…จริงด้วย…ใบมีดโกนเนี่ยแหละต้องใช้เยอะและก็บ่อยหน่อย
     
    อย่าลืมซื้อยี่ห้อขนนกนะ…และต้องเป็นของญี่ปุ่นด้วย
     
    ของปลอม..ทื่อเร็ว…ยังโกนไม่หมดหัวเลยก็ไม่คมเสียแล้ว
     
     

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s