เหตุบังเอิญ ????

เมื่อวานนี้มีเหตุให้ไปกราบหลวงพ่อปราโมทย์อีกครั้งหนึ่ง
เพราะว่าตุ้ยเข้ากรุงเทพ ก็เลยชวนกันไป
แฟร์ก็ไปด้วย…คราวนี้เลยกลุ่มใหญ่หน่อย
และวันนี้คนก็มากอีกเช่นเคย
ทั้งคนทั้งอาหารแทบจะล้นออกมานอกศาลา …
 
พอการส่งการบ้านมาถึงหมายเลข 12
เราได้ยินเค้าส่งการบ้านว่า
"เป็นนักขับรถมือใหม่ ยังปาดซ้ายป่ายขวา
เพราะที่ผ่านมามัวแต่ไปรับใช้พระศาสนาอยู่
ตอนนี้พ่อแม่ครูบาอาจารย์ให้ใช้น้ำบ่อน้อย
มาล้างตัวให้สะอาดก่อนแล้วค่อยไปช่วยผู้อื่น
จึงตั้งใจว่า ต่อไปนี้จะตั้งใจปฏิบัติอย่างจริงจัง"
 
เพียงแค่ได้ยินเสียงสองสามประโยคแรกเท่านั้น
นาก็หันมาทางเรา เหมือนกับจะบอกว่า
"นั่นเสียงหมออัจฉรา ประธานชมรมกัลยาณธรรม ใช่ใหม?"
 
เราก็ได้แต่สบตา และคิดในใจว่า ใช่แน่ ๆ เลย
ทั้งสไตล์การส่งการบ้านและน้ำเสียงอย่างนี้
 
ที่เราจำเสียงของหมอได้ดีก็เพราะว่า
หนังสือ "ทางสายเอก" ของ ดร.สนอง วรอุไร
ที่ชมรมกัลยาณธรรมเป็นคนแจกนั้น
ทำให้เราหันเหชีวิตจากคนหลงโลกมาศึกษาตัวเองแทน
และเมื่อครั้งที่ไปเข้ากรรมฐานที่ยุวพุทธฯศูนย์ 2
เมื่อเมษาฯ ปี 49 นั้น เราก็ไปเข้าพร้อมกัน
โดยในครั้งนั้น เราได้ออกไปแสดงความรู้สึกด้วย
และก็ได้บอกหมอต่อหน้าคนในที่นั้นว่า
ชีวิตเราหักเหขึ้นสู่เส้นทางปฏิบัติธรรมได้ก็เพราะหนังสือ "ทางสายเอก" นี้เอง
ครั้งนั้น หมอบอกกับเราว่า ค่อยมีกำลังใจทำงานต่อหน่อย
เราก็ได้แต่ปวารณาตัวเอง ว่ามีอะไรให้ช่วยก็ยินดี
 
เมื่อหลวงพ่อบอกให้กลับบ้านได้ เราจึงเดินเข้าไปหา
และกล่าวทักทายกัน …หมอถึงกับอุทานว่า
"อ้าว มาเจอกันอีกแล้วนะคะ"
หมออาจจะคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ
เหมือนกับอีกหลาย ๆ คนที่พูดแบบนี้
แต่สำหรับเรา คิดว่า เรื่องบังเอิญไม่มีในโลก
คิดว่าหมอน่าจะปฏิบัติได้เร็วและดี
และก็คงจะได้รับความเมตตาจากครูบาอาจารย์อย่างแน่นอน
ด้วยกุศลผลบุญที่หมอทำไว้นั่นเอง
 
วันนี้ยังได้พบกับ อ.สุรวัฒน์ อีกด้วย
และในตอนขากลับ ตุ้ยยังต่อสายให้คุยกับ หน่า
จึงเป็นวันได้พบกับกัลยาณมิตร หลายท่านเลยทีเดียว
และก็นัดกันว่า ศุกร์ ที่ 7 กันยายน นี้
ไปผาซ่อนแก้วกันดีกว่า…..