สอบไม่ผ่าน

วันนี้อากาศเย็นมากพอสมควร 

จึงปีนลงมาข้างล่างเพื่อหาที่รับแสงแดดพออบอุ่นซักนิดหนึ่ง

เหลียวซ้ายแลขวาก็เจอเข้ากับแคร่ไม้ไผ่ที่อยู่ทางซ้ายมือของปากถ้ำ

อยู่สูงมาก ราว ๆ กับปากถ้ำเลยทีเดียว

เราจึงปีนป่ายขึ้นไป…เมื่อถึงก็รู้สึกได้ถึงความปลอดโปร่งโล่งสบาย

เนื่องจากอยู่ในระดับสูงและก็กลางแจ้ง อากาศถ่ายเทดี แสงแดดอ่อน ๆ

ทำให้มีความรู้สึกดีขึ้นมาอย่างน่าประหลาด…

 

เรานอนดูหมู่เมฆในท้องฟ้าที่กำลังแปรเปลี่ยนเป็นรูปต่าง ๆ

พลันคำสอนของพระอาจารย์อำนาจก็ผุดขึ้นในใจ

หมู่เมฆไม่ได้มีอยุ่ก่อน…รูปต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนี้ก็ไม่ได้มีอยู่จริง!

 

เรานอนดูไปเรื่อย ๆ จนเย็น ความมืดเริ่มเข้ามาปกคลุม

อากาศก็เริ่มเย็นลงด้วยเช่นกัน

เราจึงปีนกลับขึ้นไปที่ถ้ำอีกครั้งหนึ่ง

สังเกตเห็นได้ว่า เราเริ่มไม่กลัวกับการปีนขึ้นปีนลงอีกแล้ว

 

เมื่อกลับขึ้นมาแล้วเดินไปซักพักหนึ่ง ก็อยากนั่ง จึงนั่ง

เรานั่งไปนานพอสมควร และก็เห็นเวทนาได้ชัดเจน

วันนี้นั่งดูเวทนาด้วยจิตตื่นตลอดเวลา

 

เสร็จแล้วก็จึงคิดว่า สวดมนต์ทำวัตรเย็นเสียหน่อยดีกว่า

จุดธูปดีไม๊หว่า??? อย่าเลย…ไม่จำเป็นหรอก ปฏิบัติบูชาเนี่ยหละดีที่สุดแล้ว

เมื่อเริ่มสวดได้ซักครู่เดียว…ก็ได้กลิ่นหอมตลบอบอวล

กลิ่นนี้เคยได้กลิ่นมาแล้วจากอินเดีย เราจึงไม่กลัว

แต่กลับมีปีติจนขนลุกทั้งตัว…ก็ดีเหมือนกันมีเพื่อนสวดมนต์แล้วเรา

 

สวดมนต์เสร็จ ก็นอนพักผ่อน เพื่อเอาแรงเพราะว่าพรุ่งนี้เมื่อลงเขาแล้ว

ก็จะต้องขับรถไปทับสะแกอีก ซึ่งรวม ๆ ระยะทางก็น่าจะพอ ๆ กับ

ขับจากกรุงเทพถึงเชียงรายเลยทีเดียว

 

เราหลับสนิทไปจนถึงเกือบรุ่งเช้า ตื่นขึ้นมาตอนตีสามครึ่ง

มองลงไปด้านล่าง เอ๊ะ เค้าปิดไฟถนนด้วยหรือ

ก็จึงนั่งดูดาวไปเรื่อย ๆ จนประมาณตีสี่ เห็นที่วัดเริ่มเปิดไฟ

อ้อ! ไฟถนนก็เปิดด้วยแหะ…ก็แปลกดีไฟที่นี่ปิดเปิดเป็นเวลา

 

เราเดินและก็นั่งจนสว่าง จึงสวดมนต์ทำวัตรเช้า

แล้วก็เดินและนั่งอีกรอบหนึ่ง กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบแปดโมงเช้า

เอ้า! ลงได้แล้วกว่าจะถึงก็คงเกือบสิบโมง พระอาจารย์คงรอแล้วหละ

 

พอลงมาถึงก็ได้พบกับพระอาจารย์ยุทธพอดี

ท่านก็ถามว่า "เป็นไง มีอะไรไม๊?" เราก็ตอบว่า

"ไม่มีอะไรเลยครับพระอาจารย์ นอนหลับสบายดี"

ท่านก็บอกว่า "งั้นสอบผ่าน" แต่เรากลับบอกท่านว่า "ไม่ผ่านครับอาจารย์

เพราะว่าผมยังเดินด้วยใจที่ยังไม่ปกติ" ท่านก็เลยบอกว่า

"ไม่เป็นไร เดี๋ยววันหลังจะสอนให้"

คับป๋ม ยินดีเรียนรู้และก็ฝึกต่อไปครับ….

ตราบใดที่ยังเอาชนะกิเลสไม่ได้หมด ผมก็จะกลับมาเรียนรู้อีกครับ

ขอให้พระอาจารย์รอผมด้วยก็แล้วกัน….

2 thoughts on “สอบไม่ผ่าน

  1. คงไม่สายเกินไปที่จะกล่าว อนุโมทนา นะคะ
     
    หนทางยังห่างไกล
    ห่างขาดความเพียร
     
    สู้ๆ ต่อไปค่ะพี่
    (บอกตัวเองด้วย)

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s