สวัสดี…ปีใหม่

Rose Garden 14วันนี้เดินทางกลับเมืองไทย
เพื่อกลับไปทำงาน พอจ.หลวงพ่อ
และก็ไปทำบุญให้บรรพบุรุษ
เนื่องในวันสงกรานต์
ตอนเด็ก ๆ เราเฝ้ารอคอยวันสงกรานต์
เนื่องจากว่าเราจะได้กลับบ้าน
เพื่อไปรวมญาติและจะได้พบเพื่อน ๆ
ทีจากกันไปตั้งแต่สงกรานต์เมื่อปีที่แล้ว
ที่บ้านเราจะมีการลงแขกกวนกาละแมกัน
เป็นสิ่งที่เราเบื่อมาก…
เพราะว่าใช้เวลาและแรงงานเยอะ
ตอนนั้นได้แต่คิดว่า “ซื้อเอาก็ได้”

พอมาตอนนี้ คนส่วนใหญ่ก็ซื้อหากันและไม่ทำเองอีกแล้ว
ทำให้ความสามัคคีในหมู่บ้านลดน้อยลงไป
ไม่มีการลงแขก
ไม่มีเสียงสรวลเสเฮฮาขณะที่กำลังลงแขก
ไม่มีการกินอาหารร่วมกัน
ไม่มีการนำเอาอาหารและสิ่งต่างๆมาแบ่งปันกันเช่นเดิม
มาวันนี้เราถึงได้รู้ซึ้งและเห็นถึงภูมิปัญญาของปู่ย่าตายายเรา
ในเรื่องของการลงแขก
ที่นอกเหนือจากประหยัดเงินตราแล้ว
ยังเป็นการสร้างความสามัคคีในครอบครัว
ความสามัคคีในชุมชน…
เราไม่เห็นการลงแขกทำงานกันอีกแล้ว
เราเห็นแต่การจ้างและใช้เครื่องทุ่นแรงแทนการลงแขก
และก็ได้เห็นการขาดทุนของเกษตรกร
ซึ่งรุ่นพ่อแม่เราไม่เคยเห็นสิ่งเหล่านี้มาก่อนแน่นอน
แล้ววันข้างหน้าถ้าหากว่าเศรษฐกิจล่มสลาย
ผู้คนจะอยู่ได้อย่างไร???

โฆษณา